پیشوایی که با وجود گذراندن بخش اعظمی از عمر شریف خویش در بند، حصرو حبس هارون، اما باز هم برای انتشار فرهنگ دینی از پای ننشست و از هر شرایطی برای احقاق رسالت جد بزرگوار خویش بهره برد  .در چنین مناسبتی آنچه باید مورد توجه قرار بگیرد، تبیین اندیشه، دیدگاه ها و مشی این امام معصوم(ع) است و این مساله محقق نمی شود مگر با توسعه  احادیث ایشان که مشی آن امام همام را در جامعه بسط و گسترش خواهد داد.

امام کاظم(ع) در مورد مسأله انجام دادن عمل نیک و یا خدای ناکرده گناه و آثار وضعی هر دو عمل در حدیثی به نکات خوبی اشاره دارد، از ایشان پرسیده شد فرشتگان اعمال ما را كه می‏نويسند آيا خاطرات و نيت‌هايی را كه فقط از دل گذرانده‌‏ايم و هنوز به لباس عمل در نياورديم را هم می‌نويسند؟ حضرت فرمود: آيا بوی باغ و بستان و بوی كثافت و گنداب يكی است؟ اگر از كنار باغی پر از گل و معطر بگذريد، بوی خوب احساس می‌كنيد و چنانچه بوی بد به مشام انسان برسد، می‌‌فهمد كه اينجا كثافت و زباله است؛ بنابراین از بو می‌توان فهميد كه از كنار باغ می‌گذريم يا از كنار چاه بد بو. بنابراین اگر اثر وضعی نیت و انجام هر عملی برای ما روشن شود، بی‌تردید در انجام هرکاری با دقت و توجه بیشتری وارد عمل خواهیم شد و این حدیث ارزشمند بخوبی راه درست را برای ما تبیین کرده است.

اما یکی دیگر از نکاتی که همواره مورد توجه همه ائمه هدی(ع) قرار داشته مساله ولایتمداری و پذیرش حق امام معصوم(ع) است. امام موسی کاظم(ع) نیز در همین زمینه به نکته ارزشمندی اشاره دارد.

روایتی چنین اشاره می‌کند که عبدالرحمن بن مسلم از امام كاظم (ع) پرسيد و گفت: زيارت اميرالمؤمنين(ع) افضل است يا زيارت امام حسين(ع) يا زيارت فلان امام، فلان امام...؟ و يك يك امامان را نام برد. امام كاظم (ع) در پاسخ فرمود: ای عبدالرحمان! هر كس كه اولين ما را زيارت كند، آخرين نفر ما را زيارت كرده است، چنانكه اگر آخرين ما را زيارت كند، اولين نفر ما را زيارت كرده است. هركس ولايت اولين نفر ما را بپذيرد، ولايت آخرين نفر ما را پذيرفته است، همان‏طور كه اگر ولايت آخرين نفر ما را بپذيرد، ولايت اولين نفر ما را پذيرفته است. كسی كه حاجت يكی از دوستان ما را برآورد، گويا حاجت همه ما را برآورده است. بنابراین فرمایش امام کاظم(ع) شرط ولایتمداری پذیرش امامت است و همه ائمه هدی نور واحدی هستند که در بدنهای مختلف ساطع شده‌اند و پذیرش هرکدام از آنها برابر با پذیرش و پیروی از همه این بزرگواران است.